Zamykasz mnie w klatce smutnych słów,
to wszystko co dziś masz.
Jednak nie poddaje się bo wiem ,
że jeszcze będzie czas.
Wiem muzyka mego serca gra,
tak cichutko o czymś śni.
To nie bajka w życiu trwa,
muszę poukładać sny.
Lecz mam serce i nadzieje,
chociaż zmysły porzuciłam je,
I o tobie z każdą myślą,
błądzę nawet w moim pięknym śnie.
Nie wiem sama co się stało we mnie,
tak nagle zatraciłam się ,chociaż wiecznie mam
nadzieje ,że ułoży wszystko się.
chciałam zmienić własny los teraz nie wiem
czy potrafię zmienić coś.
Nic nie mówiłam wiele dni rozum chciałbyś wreszcie ty,
dowiedział się co jest w nim.
Teraz wiem ,że to był największy błąd,
chciałabym cofnąć wszystko byś nie wiedział co czuje.
Chce ponaprawiać to,zmienić ,
lecz tylko na dzień dzisiejszy tylko obiecuje.
Spotykam się z tobą po latach bezcennych a
ty dopowiedzenia masz tyle co nic.
Szukałam cię wśród nieba,
otwierałam tą bramę co trzeba, a w nich płynęły tylko łzy.
Lecz jak mam żyć skoro wiem,że na co dzień oszukuje się,
gdy serce tak w rytmie chce grać ale nie może gdy niema ciebie,
Jednak wiem,że wciąż muszę biec,
chociaż serce chce co innego też,
To jak walka o ten dobry dzień,
codziennie czuje jednak jak oddalasz się.
I znów staje pomiędzy wszystkich bezsensu słów,
które składał każdy bliski a już nie ma ich tu bo rozeszło wszystko się
w kryształowym śnie.
Chciałam być jak kamień którego nie podniesie nikt,
nie zrani uczuć już bo za dużo borykałam się wśród pustych słów.
Ale walczę na co dzień choć potykam się,
myślę jednak o osobie bez której jest mi źle.
Choć codziennie staram się......
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
:)