Nie umiem już układać zdań, nie wiem jak zrobiłeś to?.
I chodź wciąż jesteś taki sam, tracę przy tobie głos.
Unosze się gdy widzę Cię a wiara pozwala mi żyć, gdy tylko mocno przytulasz mnie dajesz mi sens by tu być.
I choć skrzydł nie masz to unosimy razem się, wiara pozwala nam wszystko przetrwać, a zło narodzone znika w ciemną przepaść :*
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
:)