Ukrywam gniew,wyrzucam niepotrzebną złość,
w każdej sekundzie chce uciec stąd.
Znaleźć się w miejscu w którym tylko ja określam
swoje cele,chce mocno dziś oddychać wśród chmur.
W promieniach słońca opalać się znów.
Krzyczeć tak głośno że chce się żyć bo to ta droga którą chce iść.
Tam nie ma dobra ani zła,to jest mój świat wiem ile jest wart.
Zwiedzam w nim miejsca gdzie nie był nikt inny.
Tu człowiek oddycha nie jest bezsilny.
Gdy spoglądam w niebo i myślę od tak staje się słońce
nie wieje tu wiatr.
I chodź wszystko wydaje się idealne tęsknię
 za starym moim światem,
bo serce w nim jest bardziej bogate.