Powiewem wiatru zabierasz nas na dobrą drogę.
Chciała bym być taka jak ty lecz w ciszy mówię sobie
nie mogę.
Mówisz że moje życie i sama mam decydować,
wybierać ludzi by z nimi życie rozbudować.
I mimo tego że często krzyczysz jak coś zrobię źle,
gdy przychodzi mocny kryzys to i tak wspierasz mnie.
Nie wiem dlaczego gdy jest źle w naszych myślach lepiej
się dogadujemy.
Gdy diabeł nam płata figle razem go pokonujemy.
I chociaż jestem tak na ciebie zła,
to nie widzę świata bez twoich rad.
Udaje często że jest mi dobrze,
po co cię martwić gdy coś mi nie wychodzi.
Sama mówiłaś że za moimi myślami w życiu zawsze
było je ciężko dogonić.
Ale starałaś się i starasz nadal ,nie mogę przecież mieć o to żal :)
Kocham cię choć czasem są kłótnie lecz zapomnijmy i żyjmy lepszym jutrem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
:)