Świat nadal się kręci choć wydaje się że zgasł.
Ludziom coraz ciężej wciąż powodzi się.
A my zmęczeni życiem szukamy się ciągle.Boje się że przetrwam wśród tych smutnych dni.
Że zapomni mnie ukochany co kochał z całych sił.
Że stracę wszystkich na których mi zależy,
cały czas na duszy mi to siedzi.
Znają moją twarz i moje imię,
myślą że uśmiecham się więc wszystko u mnie powodzi się.
A ja ze smutkiem na duszy siedzę przy nich i gram.
Rola mojego życia ciągle trwa.
Wydaje się że jestem ciągle uśmiechnięta może to jest koszmar
inni mówią męka.
Ale to co robię mi się podoba bo to moje życie i właściwa droga.
Nikt nie ma dobrze chociaż wciąż udaje,każdy ma też problem
i w nim sam zostaje.
Wystarczy wciąż walczyć o to aby było i mieć wiarę w to by się nie skończyło.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
:)