I choć ciągle mówią mi jak mam dalej żyć,
ciągle decyduje ja.
Nieraz lęk że utracę się przez tych co źle życzą mi.
Mam dość udawania znów bycie grzeczną dziewczynką,
która nie ma słów.
I każdemu z osobna podporządkuje się tu.
Od dziś idę tam gdzie chce,
nie obchodzi mnie już słowo nie.
Przecież uczę się na mych błędach też
i chociaż wiele razy będzie bolało,
to nie powstrzymasz mnie.
Ostatni raz proszę dzisiaj cię,
zaufaj mi i pozwól żyć.
Przecież dobrze wiesz jak w tym świecie jest,
pozwól mi też w nim być.
I choć wiem czego chcę,szklana klatka trzyma mnie.
Mam jej dość lecz jak mam się uwolnić ?
Oddaj klucz i dalej choć poznaj nowy lepszy tor,
z zasadami właśnie naszymi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
:)