I chociaż wiem że wykupiłam twą metodę na życie,
lecz co ja mam zrobić z nią?
I po co nadal grasz ,pokarz swoją twarz!
Mam dość kłamstw i gorzkich słów.
Ciągle uśmiecham się lecz w we mnie coś umarło
dawno już.
Skończyłam teatr ten,radości i smutnych scen bo udaje tylko tchórz.
Nie chcę w tobie wroga mieć,
możesz być kim chcesz.
Lecz skończ tą chorą grę.
Sam przecież ranisz mnie,choć bardzo starasz się ja ciągle w oczach mam lęk.
I chociaż dawno umarliśmy na naszą miłość,
to żyjemy na tym świecie.
Starając się by coś było zapomnieliśmy o zdrowym sensie.
Za twarzą chowam łzy,tak by nikt nie odnalazł ich.
I chociaż twarze się zmieniają i ciebie przypominają.
Nie potrafię zaufać im.
Te puste słowa rodzina,dziecko i nowy dom.
Dziś ich bardzo żałuje bo za dużo planowaliśmy i
zniszczyło nas to.
Teraz już nawet,nie potrafię spojrzeć w twarz twą.
Za dużo w głowie mam zmartwień i smutnych wspomnień.
Proszę zabierz ode mnie to.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
:)