Mówią że mam talent choć nie widzę go.W oczach łez parę , strzeżą siłę mą.
Wierzę w to co robię i to dla mnie dar.
Choć ciągle w miejscu stoję,
chcę pokonać żal.
Wiem że są też lepsi,nie poddaję się.
Bo wierzę że kiedyś przyjdzie lepszy dzień.
Nie wiem czy się uda,czy zawiodę was.
Ciężko bez przyjaciół jest oszukać czas.
Ja go ciągle gubię bo mam właśnie was,
to co kocham i marzę będzie we mnie żyć.
Dziękuję wam za siłę i krzyk że trzeba wstać.
Za to że wciąż żyje choć był różny czas.
Podnosiliście mnie na duchu choć ciągle nie mam nic,
ciągle wam się żale i zwierzam jak chcę żyć.
Nieoceniana po wyglądzie tak jak jest dziś.
Bo to co powierzchowne przejdzie kiedyś im.
A ja będę taka sama ,ciągle cała ja.
W pisaniu umiarkowana tak jak się da.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
:)