Stworzono nas po to abyśmy kochali,
nie tylko z miłości stale cierpieli.
Uczono że życie stale się zmienia
jeśli człowiek co ma nie docenia.
Pokazywano drogi śmiechu pełne troski.
Puszczano nas razem na spacer z wielką obawą.
Mówili że my coś do siebie ciągniemy
ale nie spytali czy tego chcemy.
Założono od razu że przyjaźni tu nie ma,
monitoring obrazu i tu smutna scena.
Rozdzielono nas, po co?
Któż to wie ale przyjaźń przetrwała nie lękaj się.
Wspieraliśmy się gdy była zła pogoda,
gdy z przyjaciela ktoś odchodził we wroga.
Rozumieliśmy się lepiej niż niejedni w złości.
Mijamy starych przyjaciół oni już dorośli.
Tak zalatani że nie poznają  już ludzi.
Boją się sami że świat się pogubił.
Gdzie są te lata co bawiliśmy wszyscy się,
teraz innymi drogami każdy zwiedza je.